امیر معزی › شمارهٔ ۱۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در زلف تو آویخته دلبندی ها / پیش خردت خیره خردمندی ها
در دل دارم که بندگیهات کنم / تا خود چه کنی تو از خداوندی ها