امیر معزی › شمارهٔ ۴۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

از تیغ چو آب تو به رزم آتش زاد / تا خصم ز باد حمله در خاک افتاد
از بیم دلش پرآتش و سر بر باد / دو دیده پرآب روی بر خاک نهاد