امیر معزی › شمارهٔ ۵۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرگز دل تو به هیچکس شاد مباد / وز بند تو بندهٔ تو آزاد مباد
تا عشق تو را دلم عمارت نکند / ویران شدهٔ عشق تو آباد مباد