امیر معزی › شمارهٔ ۷۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون رخ بگشاد آن نگار دلبند / جای صلوات باشد و جای سپند
احسنت زند ستاره از چرخ بلند / آن مادر راکه چون تو زاید فرزند