امیر معزی › شمارهٔ ۱۰۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چون بر دل و سر نهم دو دست ای دلبر / می پیش من آوری‌ که بستان و بخور
جانا زکف تو چون ستانم ساغر / دستی بر دل نهاده دستی بر سر