امیر معزی › شمارهٔ ۱۰۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شاها خردت هست به می خوردن یار / شاید که شب و روز همین داری کار
می خوردن تو فلک چو بیند هر بار / خواهد که کند ستارگان بر تو نثار