امیر معزی › شمارهٔ ۱۱۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نشناخت ملک سعادت اختر خویش / در منقبت وزیر خدمتگر خویش
بگماشت بلای تاج برکشور خویش / تا در سر تاج‌کرد آخر سر خویش