امیر معزی › شمارهٔ ۱۱۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا دید زمانه در دلم غایت عشق / در پیش دلم همی کشد رایت عشق
گر وحی زآسمان گسسته نشدی / درشان دل من آمدی آیت عشق