امیر معزی › شمارهٔ ۱۳۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هر شاه که داشت دولت و بخت جوان / هر دو یله کرد و خود برون شد زمیان
ایزد چو تو را کرد شهنشاه جهان / هر دو به تو داد وگفت جاوید بمان