امیر معزی › شمارهٔ ۱۳۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نه با منی ار چه همنشینی با من / ای بس دوری‌ که از تو بینم تا من
در من نرسی تا نشوم یک پا من / کاندر ره عشق یا تو لنگی یا من