امیر معزی › شمارهٔ ۱۴۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

خصمی‌که ستم بود همه همت او / کردند به‌ کُره عالمی خدمت او
آمد به‌سر آن مرتبه و حشمت او / مالک تن او برد و ملک نعمت او