ای گشته نوک کلک تو صورت‌نگار ملک / او بی‌قرار و داده مسیرش قرار ملک
یارب چگونه در سر کلکی توان نهاد / چندین هزار تعبیه از کار و بار ملک
تا کلک در یمین تو جاری زبان نشد / نور نگین زبانه نزد در یسار ملک
الا از آن لعاب که منسوج کلک تست / دیباچهٔ قضا نکند پود و تار ملک
علم خدای بر دو قلم ساخت حل و عقد / آن رازدار غیب شد این رازدار ملک
آن در ازل بکرد به یکبار ثبت حکم / وین تا ابد بساخت به یکبار کار ملک
کلک ترا که عاقلهٔ نسل آدمست / آورده ناقد طرف از جویبار ملک
ذات ترا که واسطهٔ عقد عالمست / پرورد دایهٔ شرف اندر کنار ملک
عمریست تا که نشو نبات فساد نیست / با آفتاب رای تو در نوبهار ملک
الا نوای شکر نزد عندلیب ذکر / از اعتدال دور تو بر شاخسار ملک
بر چارسوی باس تو قلاب مفسدت / دست بریده باز کشید از عیار ملک
بر شیر مرغزار فلک تب کمین کند / گر بگذرد به عهد تو در مرغزار ملک
ایام امتداد نفاذ ترا بدید / گفتا زهی دوام که دارد مدار ملک
تقدیر گرد بارهٔ حزم تو طوف کرد / گفتا زهی اساس که دارد حصار ملک
از سایهٔ وقوف تو بیرون نیافتند / گرچه زنور و سایه برون شد گذار ملک
دایم چو خلق ساعت از امداد سعی تو / نونو همی فزاید خویش و تبار ملک
ای بارگاه تو افق آفتاب عدل / وی آستان تو ربض استوار ملک
چون خوانمت وزیر که صد پادشا نشاند / توقیع تو ز تاجوران در دیار ملک
یک مستحق نماند کز انصاف تو نیافت / معراج تخت دولت و معلاق دار ملک
فاروق حق و باطل ملک زمین تویی / احسنت شاد باش زهی حق‌گزار ملک
خورشید روزکی دو سه پیش از وزارتت / بر پای کرد نوبتئی در جوار ملک
یعنی که ملک را به وزارت سزا منم / بر ناگرفته چون همه طفلان شمار ملک
چون در سواد ملک بجنبید رایتت / آن در سواد سایهٔ او بیخ و بار ملک
تقدیر گفت خیمه بکن هین که آمد آنک / هست از هزار گونه شرف یادگار ملک
باری کسی که ملک برد انتظار اوی / نه چون تویی که هرزه بری انتظار ملک
ای ملک در بسیط زمین خواستار تو / واندر بسیط او همه‌کس خواستار ملک
تا روزگار دست تصرف همی کند / اندر نهان ملت و در آشکار ملک
ای در تصرف تو جهان تا ابد مباد / یک روزه روزگار تو جز روزگار ملک
عهدت قدیم باد و به عهد تو ملک شاد / یارت خدای باد و شکوه تو یار ملک
ملکی که خیمه از خم گردون برون ز دست / در زینهار تو نه تو در زینهار ملک
بر درگهت رکوع وضیع و شریف عصر / در مجلست سجود صغار و کبار ملک