واقفی ای پیک چون ز حال دل زار / حال دل زار گو بیار دل آزار
یار دل آزار من وفا نشناسد / وه که عجب نعمتیست یار وفادار
یار وفادار ار به چنگ من افتد / باک ندارم ز دور چرخ جفاکار
چرخ جفاکار پای‌بند غمم کرد / کیست که رحمت کند به حال گرفتار
حال گرفتار خواهی از دل من پرس / بیمار آگه بود ز حالت بیمار
حالت بیمار خاصه در مرض دل / وان مرض دل ز عشق دلبر عیار
دلبر عیار شوخ خاصه چو محمود / کافت جان‌ها بود ز طرّهٔ طرار
طرّهٔ طرار او به حیلت و افسون / بس که دل خلق برده گشته گرانبار