قاآنی › شمارهٔ ۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای پسر درکار دنیا تا توانی دل مبند / کز پی هر سود او چندین زیان آید تو را
چند گویی شب بهل کز می دماغی تر کنم / صبحدم ترسم خماری ناگهان آید تو را