قاآنی › شمارهٔ ۹| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در سخن گفتن چو ماه و آفتاب / رهنمای خلق هر صبح و مسا
مدح او در گوش نادان ناگوار / چون شمیم گل به مغز خنفسا