قاآنی › شمارهٔ ۲۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رنج بیوقت و مرگ بی‌هنگام / پیشکار وبا و طاعون است
چون کسی بی‌محل به خشم آید / زود بگریز ازو که مجنون است
ساده‌رویی که میل باده کند / غالبا خارشیش در کون است