قاآنی › شمارهٔ ۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

امید عیش مدار از جهان بوقلمون / که هر دمش چو مخنث طبیعتان رنگیست
ولی تو سخت ازین غافلی که از هر رنگ / بسان مرد مخنث به دامنت ننگیست