قاآنی › شمارهٔ ۳۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چو از نعمت حق شود بنده غافل / خداوند بر وی بلایی فرستد
تو گویی بلا نعمتی هست دیگر / که غافل ز بیمش خدا را پرستد