قاآنی › شمارهٔ ۳۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آه مظلوم تیر دلدوزیست / که ز شست قضا رهاگردد
گر رسد بر نشان عجب نبود / تیر از آن شست کی رها گردد