قاآنی › شمارهٔ ۴۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بیا به خویش به گوهر نصیحتی داری / چو خویشتن نپذیری مگوکه نپذیرد
بسا طبیب که دردی نکو علاج کند / ولیک خود به همان درد عاقبت میرد