قاآنی › شمارهٔ ۴۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای خواجه هر خطا که کنی خود به خود کنی / رو شرمی از خدا کن و بر دیگران مبند
موی دراز ریش اگر کوسه برکند / هم بر دراز ریش بود جای ریشخند