قاآنی › شمارهٔ ۵۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

آنچنان افتاده شو در راه خلق / کز برون راز درونت بنگرند
در تواضع همچو خاک افتاده باش / بو که پاکان بر تو وقتی بگذرند