قاآنی › شمارهٔ ۵۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

چه غم از بینوایی آن کس را / که کَرَم باشد و درم نبود
کرم بی‌درم از آن بهتر / که دِرم باشد و کَرَم نبود