قاآنی › شمارهٔ ۵۸| ” میراث‌دار ادب پارسی “

طلعت مقصود چون ز پرده درآید / خلق جهان را تمام پرده‌ در آید
دوست مگو جلوه گر شود به قیامت / هست قیامت چو دوست جلوه گر آید
دیدهٔ ما تاب آفتاب ندارد / گر فکند پرده یا ز پرده برآید