قاآنی › شمارهٔ ۶۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گدای راه‌نشین گر کند تصور شاهی / اثاث پادشهانش شود چگونه میسر
نه هرکه را که درافتد به دل خیال خلافت / برند باجش بر در نهند تاجش بر سر
در آن محال که وهم و گمان مجال ندارد / چگونه مور برد ره چگونه مرغ زند پر