قاآنی › شمارهٔ ۸۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

وقتی ار رحم آورد جلاد بر بیچاره‌ای / بر دو کس رحم‌ آورد پرورد‌گار از لطف‌ خاص
هم بر آن رحم آورد کز کشتنش بخشد امان / هم‌ بر این‌ رحم‌ آورد کز دوزخش سازد خلاص