قاآنی › شمارهٔ ۹۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

شنیدستم که بوتیمار مرغیست / که‌ هست‌ از عشق آبش در درون غم
نشیند در کنار آب و گوید / که گر نوشم شود آب اندکی کم
بخل بدکنش را در زمانه / توگویی این صفت باشد مسلم
ز فرط حرص‌ مال خویشتن را / همی بر خویشتن دارد محرم
به هرحال از برای غیر جاوید / ز هر سو سیم و زر آرد فراهم