قاآنی › شمارهٔ ۱۰۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دوستی گفت عیب من با غیر / من خود از عیب خود ابا نکنم
چون وی آهسته عیب من می‌گفت / من همش عیب برملا نکنم
گویدم گر هزار عیب دگر / طبع بر عیب او رضا نکنم
آفریدش خدا به صورت هجو / همجو او بنده چون خدا نکنم
ندهم شرح مختصرگویم / من هجا را دگر هجا نکنم