قاآنی › شمارهٔ ۱۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

صاحبا ای که در مدایح تو / گوی سبقت ربودم از اشباه
دل نمودم به خدمت تو یکی / پشت کردم به حضرت تو دو تاه
تا برآلاییم ز جود به سیم / تا برافرازیم ز مهر به ماه
هفته‌ای می رودکه چشم امید / از توام مانده همچنان در راه
باد عمرت دراز گر ز کرم / چون زبان قصه‌ام کنی کوتاه