قاآنی › شمارهٔ ۱۲۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گر نشدی ابر تیره پردهٔ خورشید / یا به شبان آفتاب رخ ننهفتی
می‌نشدی آشکار آیت ظلمت / کس به عبث مدح آفتاب نگفتی