قاآنی › رباعی شمارهٔ ۱۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا یار مرا ربوده از هستی خویش / واقف نیم از بلندی و پستی خویش
آنگونه ز جام عشق مستم دارد / کآگاه نیم ز خویش و از مستی خویش