قاآنی › رباعی شمارهٔ ۲۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

بگذار که خویش را به خواری بکشم / مپسند که بار شرمساری بکشم
چون دوست به مرگ من به هر حال خوشست / من نیز به مرگ خود به هر حال خوشم