قاآنی › رباعی شمارهٔ ۲۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تاکی غم زید و گه غم عمرو خوریم / آن به که به جای غم ز خم خمر خوریم
خوش باش به نیش‌ و نوش کز نخل حیات / فرضست که گه خار و گهی تمر خوریم