انوری › غزل شمارهٔ ۱۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

در همه عالم وفاداری کجاست / غم به خروارست غمخواری کجاست
درد دل چندان که گنجد در ضمیر / حاصلست از عشق دلداری کجاست
گر به گیتی نیست دلداری مرا / ممکن است از بخت دل‌باری کجاست
اندرین ایام در باغ وفا / گر نمی‌روید گلی خاری کجاست
جان فدای یار کردن هست سهل / کاشکی یار بسی یاری کجاست
در جهان عاشقی بینم همی / یک جهان بی‌کار با کاری کجاست