انوری › غزل شمارهٔ ۲۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

گلبن عشق تو بی‌خار آمدست / هر گلی را صد خریدار آمدست
عالمی را از جفای عشق تو / پای و پیشانی به دیوار آمدست
حسن را تا کرده‌ای بازار تیز / فتنه از خانه به بازار آمدست
باز کاری درگرفتستی مگر / نو گرفتی تازه در کار آمدست
تا ترا جان جهان خواند انوری / در جهان شوری پدیدار آمدست