انوری › غزل شمارهٔ ۵۷| ” میراث‌دار ادب پارسی “

هرکس که ز حال من خبر یابد / بدعهدی تو به جمله دریابد
بر من غم تو کمین همی سازد / جانم شده گیر اگر ظفر یابد
عشقت به بهانه‌ای دلم بستد / ترسم که بهانهٔ دگر یابد
خواهم که دمی برآورم با تو / بی‌آنکه زمانه زان خبر یابد
دی بنده به دل خرید وصل تو / امروز به جان خرد اگر یابد
زان می‌ترسم که هر متاعی را / چون نرخ گران شود بتر یابد