انوری › غزل شمارهٔ ۶۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زلف تو تکیه بر قمر دارد / لب تو لذت شکر دارد
عشق این هر دو این نگار مرا / با لب خشک و چشم تر دارد
پرس از حال من ز زلف خبر / زانکه از حالم او خبر دارد
آنکه روی تو دید باز از عشق / نه همانا که خواب و خور دارد
خاک پای ترا ز روی شرف / انوری همچو تاج سر دارد