انوری › غزل شمارهٔ ۸۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

عشق ترا خرد نباید شمرد / عشق بزرگان نبود کار خرد
بار تو هرکس نتواند کشید / خار تو هر پای نیارد سپرد
جز به غنیمت نشمارم غمت / وز تو توان غم به غنیمت شمرد
چون ز پی تست چه شادی چه غم / چون ز می تست چه صافی چه درد
باری از آن پای شوم پایمال / باری از آن دست برم دستبرد
با توکله بنهم و سر بر سری / گرچه نیاید کلهم از دو برد
چیست ترا آن نه سزاوار عشق / گیر که خوبی و بزرگی بمرد
حسن تو همچون سخن انوری / رونق بازار جهانی ببرد