انوری › غزل شمارهٔ ۸۶| ” میراث‌دار ادب پارسی “

حسنش از رخ چو پرده برگیرد / ماه واخجلتاه درگیرد
چون غم او درآید از در دل / صبر بیچاره راه برگیرد
شاهد جانم و دلم غم اوست / کین به پا آرد آن ز سر گیرد
عشق عمرم ببرد و عشوه بداد / تا ببینی که سر به سر گیرد
دل همی گویدم به باقی عمر / بوسه‌ای خواه بو که درگیرد
صد غم از عشق او فزون دارد / انوری گر شمار برگیرد
گر دهد بوسه‌ای وگر ندهد / اندر آن صد غم دگر گیرد