انوری › غزل شمارهٔ ۱۰۰| ” میراث‌دار ادب پارسی “

رنگ عاشق چو زعفران باشد / هرکه عاشق بود چنان باشد
روی فارغ‌دلان به رنگ بود / رنگ غافل چو ارغوان باشد
قاصد عشق او ز ره چو رسید / کمترین پایمرد جان باشد
عشق چون در حدیث وعده شود / عدت جان خان و مان باشد
یعلم‌الله که گرد موکب عشق / گر به جانست رایگان باشد