آن روزگار کو که مرا یار یار بود / من بر کنار از غم و او در کنار بود
روزم به آخر آمد و روزی نزاد نیز / زان گونه روزگار که آن روزگار بود
امروز نیست هیچ امیدم به کار خویش / بدرود دی که کار من امیدوار بود
دایم شمار وصل همی برگرفت دل / این هجر بی‌شمار کجا در شمار بود
با روی چون نگار نگارم هزار شب / کارم ز خرمی و خوشی چون نگار بود
واکنون هزاربار شبی با دریغ و درد / گویم که یارب آن چه نشاط و چه کار بود
درباره ما
«سخن» آنگاه زاده شد که دلتنگیِ زبانِ مادری، ما را به جستجو وا داشت؛ جستجوی گنجینهای از واژگانی که قرنهاست در دیوانها و مثنویها و غزلها، چون مرواریدی در صدفِ دلِ شاعران نشسته است.
این پایگاه، نه صرفاً یک کتابخانهی دیجیتال، بلکه شبستانیست برای آنکه در هیاهوی این روزگار، گوشهای بیابیم و دمی با مولانا همنوا شویم، با حافظ همراز گردیم، و در بزمِ خیام و سعدی و فردوسی، جامِ سخن برکشیم.
باورمان آن است که هر بیت از اشعار پارسی، تکهای از هویت ماست؛ تار و پودی از فرهنگ، تاریخ و روحِ این سرزمین که نباید در غبارِ فراموشی گم شود. از اینرو، با عشقی بیپایان و دستی لرزان از احترام، گرد هم آمدهایم تا این میراثِ گرانبها را، به زیباترین شکلی که در توانمان بود، به دستِ شما برسانیم.
«سخن، شبستانی برای همنشینی با خسروان سخن پارسی»
📜 این پایگاه به همت انتشارات نسیم کوثر و شرکت توسعه فناوری کلمه رایان، با هدف پاسداری از هنرِ ادبیاتِ پارسی راهاندازی گردیده است.
