دل در هوست ز جان برآید / جان در غمت از جهان برآید
گو جان و جهان مباش اندیک / مقصود تو از میان برآید
سودیست تمام اگر دلی را / یک غم ز تو رایگان برآید
همخانهٔ هرکه شد غم تو / زودا که ز خان و مان برآید
وانکس که فرو شود به کویت / دیرا که از او نشان برآید
گویی که اگرچه هست کامم / تا کام دل فلان برآید
لیکن ز زبان این و آنست / هر طعنه که از زبان برآید
نشنیدستی چنان توان مرد / ای جان جهان که جان برآید
دل طعنهٔ تو بدید بخرید / تا دیدهٔ این و آن برآید
ارزان مفروش انوری را / گر باز خری گران برآید