انوری › غزل شمارهٔ ۱۶۲| ” میراث‌دار ادب پارسی “

سلام علیک ای جفا پیشه یار / کجایی و چون داری احوال کار
اگر بخت با من مخالف شدست / تو با وی موافق مشو زینهار
چه گویم مرا با غم تو خوشست / که جز غم ندارم ز تو یادگار
خطایی که کردم به من برمگیر / جفایی که کردم ز من درگذار
جواب سلام رهی باز ده / سلام علیک ای جفاپیشه یار