انوری › غزل شمارهٔ ۱۷۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

نگارا بر سر عهد و وفا باش / در آیین نکوعهدی چو ما باش
چنانک از ما جدایی ماه‌رویا / زهرچ آن جز وفا باید جدا باش
مرا خصمست در عشق تو بسیار / نیندیشم تو بر حال رضا باش
چو با جانم غم تو آشنا شد / مکن بیگانگی و آشنا باش
نگارینا ترا باشم همه عمر / خداوندی کن و یک‌دم مرا باش