انوری › غزل شمارهٔ ۱۸۱| ” میراث‌دار ادب پارسی “

تا به مهر تو تولا کرده‌ام / از همه خوبان تبرا کرده‌ام
هر غمی کاید به روی من ز تو / جای آن در سینه پیدا کرده‌ام
کی فرود آید غمت جای دگر / چون من اسبابی مهیا کرده‌ام
در بهای هر غمی خواهی دلی / وانگهی گویی محابا کرده‌ام
بس که در امید فردا در غمت / با دل مسکین مدارا کرده‌ام