انوری › غزل شمارهٔ ۲۰۳| ” میراث‌دار ادب پارسی “

جز سر پیوند آن نگار ندارم / گرچه ازو جز دل فکار ندارم
هر نفسم یاد اوست گرچه ازو من / جز نفس سرد یادگار ندارم
شاد بدانم که در فراق جمالش / جز غم او هیچ غمگسار ندارم
زان نشوم رنجه از جفاش که در عشق / سیرت عشاق روزگار ندارم
وز غم هجران او به کاستن تن / هیچ غم دیگر اعتبار ندارم