انوری › غزل شمارهٔ ۲۳۵| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای روی خوب تو سبب زندگانیم / یک روزه وصل تو طرب جاودانیم
جز با جمال تو نبود شادمانیم / جز با وصال تو نبود کامرانیم
بی‌یاد روی خوب تو ار یک نفس زنم / محسوب نیست آن نفس از زندگانیم
دردی نهانیست مرا از فراق تو / ای شادی تو آفت درد نهانیم