انوری › غزل شمارهٔ ۲۴۴| ” میراث‌دار ادب پارسی “

ای بت یغما دلم یغما مکن / شادمان جان مرا شیدا مکن
روی خوب از چشم من پیدا مدار / راز پنهان مرا پیدا مکن
ملک زیبایی مسلم شد ترا / شکر آنرا باز نازیبا مکن
در سر کبر و جفا هر ساعتی / با چو من سوداییی صفرا مکن
بدهم ار امروز جان خواهی زمن / چون با جام می فردا مکن