انوری › مطایبه| ” میراث‌دار ادب پارسی “

دستار خوان بود ز دو گز کم به روستا / در وی نهند ده کدوی تر نه بس عجب
لیکن عجب ز خواجه از آن آیدم همی / کو بر کدوی خشک نهد بیست گز قصب