انوری › در مطایبه گوید| ” میراث‌دار ادب پارسی “

زهی نم کرمت در سخا بهارانگیز / چنانکه گشت هوای نیاز ازو محجوب
دهان لاله رخانم به خنده بازگشای / از ابر جود در آنم یکی یم مقلوب